Лукашэнка даў зразумець, што працоўныя мігранты з Узбекістана не змогуць зарабіць у Беларусі “велізарных грошай”

21 ліпеня, Позірк. Прэзідэнт Узбекістана Шаўкат Мірзіёеў папрасіў Аляксандра Лукашэнку “не толькі пра працаўладкаванне людзей, але ў першую чаргу пра пастаўкі мяса і малака”. Пра гэта Лукашэнка заявіў 21 ліпеня на нарадзе па пытаннях уборачнай кампаніі.

“У іх не хапае зямлі, у іх няма вады, — цытуе палітыка яго прэс-служба. — У нас дастаткова і зямель, і вады. Мы можам вырабіць мяса і малако”.

Ён сцвярджае, што бакі дамовіліся пра прыезд у Беларусь работнікаў з Узбекістана, каб “хутчэй і больш эфектыўна вырашыць пытанне з пастаўкамі неабходнай сельгаспрадукцыі”.

У паведамленні прэс-службы адзначаецца, што “для нарошчвання сельгаcвытворчасці пад павелічэнне паставак у тым ліку неабходны дадатковы аб’ём працоўнай сілы”, аднак у Беларусі “ў гэтым дачыненні ёсць кадравы дэфіцыт”, таму “выпрацаваны парадак і сістэма прыцягнення замежных работнікаў”.

“Калі людзі [з Узбекістана] пройдуць па гэтай нашай сістэме, гэта ўсё пад кантролем, мы іх возьмем на працу ў Беларусь як сваіх людзей. Не толькі каб зарабіць грошы і заробак атрымаць добры, а вырабіць мяса, малако”, — сказаў Лукашэнка.

Пры гэтым, паводле яго слоў, “калі нехта мае намер ехаць у Беларусь, каб атрымліваць велізарныя грошы ў эквіваленце некалькіх тысяч долараў, то лепш разгледзець, напрыклад, варыянт працаўладкавання ў Расіі”.

“Яны там могуць уладкавацца на нафтапромыслы, яшчэ на нейкія напрамкі, працаваць і атрымліваць велізарны заробак”, — адзначыў прамоўца.

“Да нас яны прыедуць для таго, каб, яшчэ раз паўтараю, вырабіць мяса, малако, іншую сельскагаспадарчую прадукцыю і паставіць на радзіму, — заявіў ён. — Чым вышэйшая прадукцыйнасць, чым больш тавараў вырабяць, тым большы заробак. І яны могуць распараджацца ім так, як хочуць”.

Што тычыцца аховы здароўя, адукацыі, то працоўныя мігранты, паводле слоў Лукашэнкі, “будуць мець такія ж правы, як беларусы, а гэта таксама выдаткі і немалыя грошы”.

Лукашэнка падкрэсліў, што ў рэгіёнах павінны самастойна вырашаць, ці трэба “дзесьці прыцягваць” замежных работнікаў: “Калі вам людзі збоку не патрэбныя — не бярыце. Я вас не прымушаю іх браць”.

На сустрэчы з Мірзіёевым 9 ліпеня ў Мінску Лукашэнка заявіў: “Патрэбны людзі, і пажадана з Узбекістана. У нас узбекаў любяць, таму хачу, каб вашы людзі да нас прыязджалі сем’ямі. У сельскай гаспадарцы мы даём жыллё, бясплатную адукацыю, ахову здароўя — як нашым беларусам умовы. У горадзе трэба крыху пачакаць, і жыллё будзе”.

13 ліпеня ў Беларусь прыбыло некалькі соцень жыхароў Андзіжанскай вобласці Узбекістана, якіх працаўладкавалі ў Віцебскай вобласці. На наступны дзень прэс-служба Лукашэнкі анансавала прыезд у гэты рэгіён 5 тыс. работнікаў з гэтай краіны.

Паводле інфармацыі ўзбекскіх СМІ, 15 ліпеня некаторыя работнікі праз сацыяльныя сеткі выказалі незадаволенасць умовамі жыцця і заробкам. Аднак на наступны дзень працоўныя мігранты запісалі новае відэа, у якім сцвярджалася, што “спрэчныя пытанні вырашаны, і яны задаволеныя ўмовамі працы і пражывання”.

У наступныя дні пра сітуацыю з работнікамі з Узбекістана актыўна выказваліся чыноўнікі, напрыклад, міністр унутраных спраў Іван Кубракоў, які заявіў, што з прыбылымі “няма ніякіх праблем”. 17 ліпеня з грамадзянамі Узбекістана — работнікамі прадпрыемства “Біямехзавод бытавых другрэсурсаў” (Наваполацк, Віцебская вобласць) сустрэлася старшыня Савета Рэспублікі Наталля Качанава. Па выніках размовы кіраўнік верхняй палаты парламента заявіла, што “пытанняў у іх няма”.