23 жніўня, Позірк. Па стане на 23 жніўня як мінімум 84 палітвязні пераведзеныя на турэмны рэжым адбыцця пакарання, супраць 48 распачатыя крымінальныя справы паводле арт. 411 КК (злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі папраўчай установы, якая ажыццяўляе пакаранне ў выглядзе пазбаўлення волі), паведамляе праваабарончы цэнтр “Вясна”.
На 5 верасня прызначаныя два судовыя працэсы паводле гэтага артыкула, адзначаюць праваабаронцы.
Суд Мазырскага раёна (Гомельская вобласць) будзе разглядаць справу блогера Уладзіміра Цыгановіча. Паводле арт. 411 КК яго будуць судзіць у трэці раз.
Цыгановіча, фігуранта “справы Ціханоўскага”, затрымалі 9 чэрвеня 2020 года і абвінавацілі паводле ч. 1 арт. 293 (арганізацыя масавых беспарадкаў) і ч. 3 арт. 130 (распальванне расавай, нацыянальнай, рэлігійнай альбо іншай сацыяльнай варожасці або варажнечы) КК. 14 снежня 2021 года ён быў прыгавораны да 15 гадоў калоніі.
Увесну 2023 года супраць палітвязня распачалі крымінальную справу паводле ч. 2 арт. 411 КК, пазней яму прызначылі адзін год зняволення ў дадатак да 15. Праз паўгода яго ў другі раз асудзілі паводле арт. 411 КК, прысуд невядомы.
Паводле гэтага ж артыкула ў судзе Наваполацка (Віцебская вобласць) будзе разгледжаная справа палітвязня Тамаза Піпіі, асуджанага па “справе антыфашыстаў” паводле арт. 293 КК на пяць гадоў. Раней паведамлялася, што з ім няма сувязі каля двух месяцаў.
У жніўні 2023 года юрысты ПЦ “Вясна” звярнуліся да Спецыяльнага дакладчыка ААН па пытанні аб становішчы ў галіне правоў чалавека ў Беларусі з-за выкарыстання ўладамі арт. 411 КК. Юрысты заявілі, што гэты артыкул трэба выключыць з Крымінальнага кодэкса, бо прыцягненне да адказнасці паводле яго парушае права чалавека на асабістую свабоду і права не быць судзімым або пакараным двойчы.
У “Вясне” адзначылі, што гэты артыкул выкарыстоўваецца “для прыцягнення да адказнасці і ўзмацнення ціску на палітвязняў”. Парушэнні, пералічаныя ў артыкуле 411, “караюцца ў пазасудовым парадку службовымі асобамі месцаў пазбаўлення волі і папраўчых калоній — супрацоўнікамі органаў унутраных спраў”, што “спараджае практыку адвольнага і выбарачнага” яго прымянення, у прыватнасці, у дачыненні да нелаяльных асуджаных або для пераследу паводле палітычных матываў.
